Η πρώην chief medical officer της Φινλανδίας Dr Rauni Kilde αποκαλύπτει σε ένα βίντεο-συνέντευξη τους στόχους των Παγκοσμιοποιητών για μείωση του Παγκόσμιου Πληθυσμού σε 2/5 και το ρόλο των εμβολίων .......
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS
Μία Εθνική Επιτροπή για το AIDS και μία Εθνική Ημέρα Ελέγχου για προληπτικές εξετάσεις για την HIV/AIDS λοίμωξη, θεσμοθετούνται όπως ανακοίνωσε η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.
Στη χώρα μας, για τους πρώτους δέκα μήνες του 2009, ο αριθμός δηλώσεων νέων ΗΙV διαγνώσεων είναι υψηλός, αν και, το σύνολο των σχετικών δηλώσεων μέχρι το τέλος του έτους, αναμένεται να είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο του 2008. Η πραγματικότητα για την HIV/AIDS λοίμωξη στην Ελλάδα, όπως αυτή απεικονίζεται στα επιδημιολογικά δεδομένα, δεν δικαιολογεί τον εφησυχασμό, ιδιαίτερα δε αν λάβουμε υπόψη μας ότι πλήττεται ο βασικός κορμός του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, η ηλικιακή δηλαδή ομάδα των 25-44 ετών.
Από: taxalia.blogspot.com
Στη χώρα μας, για τους πρώτους δέκα μήνες του 2009, ο αριθμός δηλώσεων νέων ΗΙV διαγνώσεων είναι υψηλός, αν και, το σύνολο των σχετικών δηλώσεων μέχρι το τέλος του έτους, αναμένεται να είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο του 2008. Η πραγματικότητα για την HIV/AIDS λοίμωξη στην Ελλάδα, όπως αυτή απεικονίζεται στα επιδημιολογικά δεδομένα, δεν δικαιολογεί τον εφησυχασμό, ιδιαίτερα δε αν λάβουμε υπόψη μας ότι πλήττεται ο βασικός κορμός του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, η ηλικιακή δηλαδή ομάδα των 25-44 ετών.
Από: taxalia.blogspot.com
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
Οι σημαντικότερες στιγμές του Internet
Η γέννηση της Wikipedia, o θάνατος του Napster, η εμφάνιση του iPhone, του Facebook και του Twitter είναι ανάμεσα στις δέκα σημαντικότερες στιγμές του Ίντερνετ στη δεκαετία που οδεύει προς την λήξη της, σύμφωνα με τη Διεθνή ακαδημία Ψηφιακών Τεχνών και Επιστημών, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και απονέμει τα βραβεία Webby Awards.
Τα επόμενα 14α ετήσια βραβεία θα ανακοινωθούν τον Απρίλιο του 2010, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Περιλαμβάνουν διακρίσεις σε διάφορους τομείς του διαδικτύου, από τις ειδήσεις μέχρι τη διαδραστική διαφήμιση και το online βίντεο.
«Το Ίντερνετ αποτελεί το κατ’ εξοχήν γεγονός της δεκαετίας αυτής, επειδή ήταν ο καταλύτης για αλλαγή όχι μόνο σε κάθε όψη της καθημερινής ζωής μας, αλλά στο κάθε τι, από το εμπόριο και την επικοινωνία μέχρι την πολιτική και τη λαϊκή κουλτούρα.
Το κεντρικό μήνυμα από όλα τα ορόσημα αυτής της δεκαετίας είναι η ικανότητα του Ίντερνετ να παρακάμπτει τα παλαιά συστήματα και να παρέχει περισσότερη ισχύ στα χέρια των απλών ανθρώπων», δήλωσε ο διευθυντής των Webby Awards Ντέηβιντ-Μισέλ Ντέηβις.
Η αναλυτική λίστα των δέκα στιγμών του διαδικτύου με την περισσότερη επιρροή είναι (με χρονολογική σειρά):
Η επέκταση του site ταξινόμησης Craiglist έξω από το Σαν Φρανσίσκο (2000)
Η εμφάνιση του Google AdWords (2000)
Η εμφάνιση της online εγκυκλοπαίδειας Wikipedia (2001)
Το δικαστικό κλείσιμο του site ανταλλαγής αρχείων Napster (2001)
Η εισαγωγή του Google στο χρηματιστήριο (2004)
Η επανάσταση του online βίντεο από το YouTube (2006)
Το άνοιγμα του Facebook σε μη κολλεγιακούς φοιτητές και η εμφάνιση του Twitter (2006)
Η εμφάνιση του iPhone της Apple (2007)
Η χρήση του διαδικτύου στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές (2008)
Η αξιοποίηση του Twitter από τους εξεγερμένους στο Ιράν (2009).
Από:totefteri.blogspot.com
Τα επόμενα 14α ετήσια βραβεία θα ανακοινωθούν τον Απρίλιο του 2010, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Περιλαμβάνουν διακρίσεις σε διάφορους τομείς του διαδικτύου, από τις ειδήσεις μέχρι τη διαδραστική διαφήμιση και το online βίντεο.
«Το Ίντερνετ αποτελεί το κατ’ εξοχήν γεγονός της δεκαετίας αυτής, επειδή ήταν ο καταλύτης για αλλαγή όχι μόνο σε κάθε όψη της καθημερινής ζωής μας, αλλά στο κάθε τι, από το εμπόριο και την επικοινωνία μέχρι την πολιτική και τη λαϊκή κουλτούρα.
Το κεντρικό μήνυμα από όλα τα ορόσημα αυτής της δεκαετίας είναι η ικανότητα του Ίντερνετ να παρακάμπτει τα παλαιά συστήματα και να παρέχει περισσότερη ισχύ στα χέρια των απλών ανθρώπων», δήλωσε ο διευθυντής των Webby Awards Ντέηβιντ-Μισέλ Ντέηβις.
Η αναλυτική λίστα των δέκα στιγμών του διαδικτύου με την περισσότερη επιρροή είναι (με χρονολογική σειρά):
Η επέκταση του site ταξινόμησης Craiglist έξω από το Σαν Φρανσίσκο (2000)
Η εμφάνιση του Google AdWords (2000)
Η εμφάνιση της online εγκυκλοπαίδειας Wikipedia (2001)
Το δικαστικό κλείσιμο του site ανταλλαγής αρχείων Napster (2001)
Η εισαγωγή του Google στο χρηματιστήριο (2004)
Η επανάσταση του online βίντεο από το YouTube (2006)
Το άνοιγμα του Facebook σε μη κολλεγιακούς φοιτητές και η εμφάνιση του Twitter (2006)
Η εμφάνιση του iPhone της Apple (2007)
Η χρήση του διαδικτύου στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές (2008)
Η αξιοποίηση του Twitter από τους εξεγερμένους στο Ιράν (2009).
Από:totefteri.blogspot.com
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Ενενήντα χρόνια μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τελετές μνήμης γίνονται σήμερα σε διάφορα μέρη του κόσμου, με αφορμή την επέτειο από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918.
Η Angela Merkel θα γίνει η πρώτη Γερμανίδα Καγκελάριος που θα παραβρεθεί στις εκδηλώσεις της Ημέρας Εκεχειρίας της Γαλλίας στο Παρίσι.
Στο Λονδίνο, η βασίλισσα και οι εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας θα συμμετάσχουν σε εκδήλωση στο Αβαείο του Westminster, μετά τους θανάτους και των τριών τελευταίων βετεράνων του πολέμου που ζούσαν στη Βρετανία.
Πάντως, ο τελευταίος εν ζωή Βρετανός βετεράνος του πολέμου, που διαμένει στην Αυστραλία, δεν παρέστη στις εκδηλώσεις μνήμης, που ήδη έλαβαν χώρα, καθώς, σύμφωνα με την οικογένειά του, τάσσεται εναντίον της ωραιοποίησης του πολέμου.
Πρόκειται για τον Claude Choules, 108 ετών σήμερα, που ζει στο Περθ της Αυστραλίας και τον Ιούλιο απέκτησε τον τίτλο του «τελευταίου Βρετανού επιζήσαντα του πολέμου».
28 Ιουλίου 1914: Η Αυστρία και η Ουγγαρία κηρύττει τον πόλεμο στην Σερβία
1914-17: Οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις μπαίνουν στον πόλεμο
11 Νοεμβρίου 1918: H Γερμανία υπογράφει εκεχειρία με τους Συμμάχους
Περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στον πόλεμο.
Από:zougla.gr
Η Angela Merkel θα γίνει η πρώτη Γερμανίδα Καγκελάριος που θα παραβρεθεί στις εκδηλώσεις της Ημέρας Εκεχειρίας της Γαλλίας στο Παρίσι.
Στο Λονδίνο, η βασίλισσα και οι εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας θα συμμετάσχουν σε εκδήλωση στο Αβαείο του Westminster, μετά τους θανάτους και των τριών τελευταίων βετεράνων του πολέμου που ζούσαν στη Βρετανία.
Πάντως, ο τελευταίος εν ζωή Βρετανός βετεράνος του πολέμου, που διαμένει στην Αυστραλία, δεν παρέστη στις εκδηλώσεις μνήμης, που ήδη έλαβαν χώρα, καθώς, σύμφωνα με την οικογένειά του, τάσσεται εναντίον της ωραιοποίησης του πολέμου.
Πρόκειται για τον Claude Choules, 108 ετών σήμερα, που ζει στο Περθ της Αυστραλίας και τον Ιούλιο απέκτησε τον τίτλο του «τελευταίου Βρετανού επιζήσαντα του πολέμου».
28 Ιουλίου 1914: Η Αυστρία και η Ουγγαρία κηρύττει τον πόλεμο στην Σερβία
1914-17: Οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις μπαίνουν στον πόλεμο
11 Νοεμβρίου 1918: H Γερμανία υπογράφει εκεχειρία με τους Συμμάχους
Περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στον πόλεμο.
Από:zougla.gr
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
Θά τολμήσουν να κατεβάσουν τά θρησκευτικά σύμβολα στά σχολεία; Οι πεφωτισμένοι ψευτοπαγκοσμιοποιημένοι καί η σημασία τών συμβόλων...
Η λογική είναι απλή, περνιέται γιά έξυπνη, υποδύεται τήν προοδευτική και γίνεται εν ονόματι τών υψηλότατων πανανθρώπινων ιδανικών πού ο υπόλοιπος (αμόρφωτος, καθυστερημένος) "απλός" λαός δέν είναι σέ θέση να καταλάβει...
Εχουμε δηλαδή απο τη μία πλευρά τούς πεφωτισμένους πού βλέπουν μακριά (η ανθρώπινη ιδιότητα προηγείται όλων τών άλλων, θρησκευτικών , εθνικών κλπ) καί όσοι δέν το βλέπουν αυτό είναι απλά οπισθοδρομικοί και εγκλωβισμένοι σέ σύμβολα και στερεότυπα τής προηγούμενης φάσης τής ανθρωπότητας...
Στό μέλλον όλα θα είναι αλλιώς λένε αυτοί οι πεφωτισμένοι...
Οι νέες γενιές θα καταργήσουν τίς διαφορές όλοι θα γίνουμε ένα...
Τά εθνικά κράτη πρέπει να καταργηθούν, είναι εμπόδιο, τα σύμβολα δέν χρειάζονται (η σημαία δέν είναι παρά ένα κομμάτι ύφασμα κλπ)...
Η ανθρώπινη ιδιότητα προηγείται όλων τών άλλων ιδιοτήτων - ταυτοτήτων...
Φυσικά πρόκειται γιά βλακείες...
Πίσω απο τίς ωραίες ρητορείες κρύβεται η βαθιά καί απόλυτη άγνοια (η καλύτερα η ημιμάθεια πού είναι χειρότερη) τής λειτουργίας τών κοινωνιών...
Τό θέμα έχει βάθος (πολιτικό-φιλοσοφικό κλπ) καί θα ασχοληθούμε εκτενέστερα με αναφορές και βιβλιογραφία διανοητών πού ξεφτιλίζουν τούς δήθεν κουλτουριάρηδες οι οποίοι προσβάλλουν ένα μεγάλο κομμάτι τού κόσμου επειδή απλά δέν έχει τα διανοητικά όπλα να τούς αντιπαρατεθεί...
Πρόκειται για σκληρούς διανοητές οι οποίοι δέν είναι θρησκευόμενοι - κάθε άλλο - αλλά πού μπορούν και βλέπουν καθαρά, πίσω απο τίς ανιστόρητες, ανεφάρμοστες μαλακίες περί τής συγκεκριμένης μορφής παγκοσμιοποίησης....
Μάλιστα οι διανοητές αυτοί ξεσκεπάζουν την υποκρισία τών δήθεν πεφωτισμένων οι οποίοι πρώτοι αν και μιλάνε γιά παγκοσμιοποίηση κλπ εκμεταλεύονται τον τρίτο κόσμο απομυζώντας τον παγκόσμιο πλούτο για να μένουν στα ακριβά προάστεια όλων τών πόλεων τού πλανήτη μακριά απο την πλέμπα την οποία μάλιστα κατακεραθνώνουν γιά την αμορφωσιά της και την στενομυαλιά της...
Αποδεικνύουν δέ, ότι ο απλός κόσμος (πού αυτοί θεωρούν στενόμυαλο και αμόρφωτο) μέσα απο το ενστικτό του καλώς κάνει και πιστεύει και αναδυκνύει τα σύμβολα τής ταυτότητάς του και της διαφορέτικότητάς του και για τα οποία απαιτεί να γίνονται σεβαστά... ...
Τό μόνο θέμα εξακολουθεί ότι η υποστήριξη αυτών τών θέσεων γίνεται απο ανθρώπους πού λόγω χαμηλής ποιότητας και μόρφωσης γίνονται εύκολη βορά τών ημιμαθών δήθεν πεφωτισμένων ψευτοπαγκοσμιοποίημένων....
Από:jimmy278.blogspot.com
Εχουμε δηλαδή απο τη μία πλευρά τούς πεφωτισμένους πού βλέπουν μακριά (η ανθρώπινη ιδιότητα προηγείται όλων τών άλλων, θρησκευτικών , εθνικών κλπ) καί όσοι δέν το βλέπουν αυτό είναι απλά οπισθοδρομικοί και εγκλωβισμένοι σέ σύμβολα και στερεότυπα τής προηγούμενης φάσης τής ανθρωπότητας...
Στό μέλλον όλα θα είναι αλλιώς λένε αυτοί οι πεφωτισμένοι...
Οι νέες γενιές θα καταργήσουν τίς διαφορές όλοι θα γίνουμε ένα...
Τά εθνικά κράτη πρέπει να καταργηθούν, είναι εμπόδιο, τα σύμβολα δέν χρειάζονται (η σημαία δέν είναι παρά ένα κομμάτι ύφασμα κλπ)...
Η ανθρώπινη ιδιότητα προηγείται όλων τών άλλων ιδιοτήτων - ταυτοτήτων...
Φυσικά πρόκειται γιά βλακείες...
Πίσω απο τίς ωραίες ρητορείες κρύβεται η βαθιά καί απόλυτη άγνοια (η καλύτερα η ημιμάθεια πού είναι χειρότερη) τής λειτουργίας τών κοινωνιών...
Τό θέμα έχει βάθος (πολιτικό-φιλοσοφικό κλπ) καί θα ασχοληθούμε εκτενέστερα με αναφορές και βιβλιογραφία διανοητών πού ξεφτιλίζουν τούς δήθεν κουλτουριάρηδες οι οποίοι προσβάλλουν ένα μεγάλο κομμάτι τού κόσμου επειδή απλά δέν έχει τα διανοητικά όπλα να τούς αντιπαρατεθεί...
Πρόκειται για σκληρούς διανοητές οι οποίοι δέν είναι θρησκευόμενοι - κάθε άλλο - αλλά πού μπορούν και βλέπουν καθαρά, πίσω απο τίς ανιστόρητες, ανεφάρμοστες μαλακίες περί τής συγκεκριμένης μορφής παγκοσμιοποίησης....
Μάλιστα οι διανοητές αυτοί ξεσκεπάζουν την υποκρισία τών δήθεν πεφωτισμένων οι οποίοι πρώτοι αν και μιλάνε γιά παγκοσμιοποίηση κλπ εκμεταλεύονται τον τρίτο κόσμο απομυζώντας τον παγκόσμιο πλούτο για να μένουν στα ακριβά προάστεια όλων τών πόλεων τού πλανήτη μακριά απο την πλέμπα την οποία μάλιστα κατακεραθνώνουν γιά την αμορφωσιά της και την στενομυαλιά της...
Αποδεικνύουν δέ, ότι ο απλός κόσμος (πού αυτοί θεωρούν στενόμυαλο και αμόρφωτο) μέσα απο το ενστικτό του καλώς κάνει και πιστεύει και αναδυκνύει τα σύμβολα τής ταυτότητάς του και της διαφορέτικότητάς του και για τα οποία απαιτεί να γίνονται σεβαστά... ...
Τό μόνο θέμα εξακολουθεί ότι η υποστήριξη αυτών τών θέσεων γίνεται απο ανθρώπους πού λόγω χαμηλής ποιότητας και μόρφωσης γίνονται εύκολη βορά τών ημιμαθών δήθεν πεφωτισμένων ψευτοπαγκοσμιοποίημένων....
Από:jimmy278.blogspot.com
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009
Οι χαμένες ευκαιρίες μετά την πτώση του Τείχους
Quentin Peel (FINANCIAL TIMES )
Το αστείο με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ήταν ότι αιφνιδίασε τους πάντες, συμπεριλαμβανομένου του κομμουνιστικού κόμματος της ανατολικής Γερμανίας αλλά και τους κατοίκους τη διαιρεμένης πόλης. Σήμερα γνωρίζουμε πως είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ορθής ενημέρωσης εκ μέρους ενός καθεστώτος σε κατάσταση πανικού, το οποίο βρισκόταν αντιμέτωπο με ευρύτατες διαδηλώσεις των πολιτών του, που ζητούσαν να τους επιτραπεί το ταξίδι στην άλλη πλευρά.
Τα υπόλοιπα ανήκουν στην Ιστορία.
Όταν οι κάτοικοι του ανατολικού Βερολίνου πληροφορήθηκαν από το... ταλαιπωρημένο politburo στις 9 Νοεμβρίου 1989 ότι θα τους επιτραπεί να ταξιδέψουν στη δυτική πλευρά της πόλης, ξεχύθηκαν "ενάντια" στο Τείχος, ισοπεδώνοντας ένα συνονθύλευμα τσιμέντου που κρατούσε διαιρεμένη την πόλη τους για σχεδόν 30 χρόνια.
Το ταξίδι τους στην απέναντι πλευρά συμβολίζει πλέον τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου αλλά και το ουσιαστικό τέλος της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, μόλις κατέστη σαφές ότι ο κ. Mikhail Gorbachev δεν είχε την παραμικρή πρόθεση ή τη δυνατότητα να στείλει τεθωρακισμένα για να επιβάλουν την τάξη.
Η Πολωνία και η Ουγγαρία είχαν μπει στη διαδικασία τερματισμού των κομμουνιστικών τους καθεστώτων, ενώ η "βελούδινη επανάσταση" στην Τσεχοσλοβακία ξεκίνησε μερικές εβδομάδες μετά την πτώση του Τείχους. "Το 1989 ήταν μία υπέροχη χρονιά, καθώς όλα τα κομμουνιστικά καθεστώτα εξαφανίστηκαν και ο φόβος του πυρηνικού ολέθρου ξεπεράστηκε", θυμάται ο Sir Rodric Braithwaite, τότε πρέσβης της Βρετανίας στη Μόσχα. "Είναι πλέον δύσκολο να θυμάσαι πώς ήταν να ζεις υπό τον φόβο ότι ο κόσμος θα έσβηνε από τον χάρτη, εξαιτίας ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος".
Το 1989 ήταν επίσης η χρονιά όπου ο κ. Francis Fukuyama, Αμερικανός φιλόσοφος και οικονομολόγος, εξέδωσε το βιβλίο του "Το Τέλος της Ιστορίας", στο οποίο υποστήριζε ότι "υπήρξε μία μη αμφισβητούμενη νίκη του οικονομικού και πολιτικού φιλελευθερισμού". Τόνισε πως "έφθασε το τέλος της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας και η ανάδειξη της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας ως του τελικού καθεστώτος διακυβέρνησης της ανθρωπότητας".
Όμως, 20 χρόνια μετά, με την υφήλιο σε ύφεση και τις κοινωνικές συγκρούσεις εκ νέου στον ορίζοντα, οι απόψεις του κ. Fukuyama μοιάζουν με απέλπιδες προσπάθειες πανηγυρισμού. Η υφήλιος στρέφεται ενάντια στον φιλελεύθερο καπιταλισμό. Η Κίνα, το απόλυτο παράδειγμα μονοκομματικής διακυβέρνησης και κρατικοδίαιτης οικονομίας, μοιάζει ικανή να αναρριχηθεί ακόμη πιο δυνατή. Οι ελπίδες για ειρήνη και σταθερότητα, που αναπτερώθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μοιάζουν να έχουν διαψευστεί.
Αντίθετα η Ρωσία -έχοντας επιθετικές διαθέσεις- δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολύ καλά με τους περισσότερους Ευρωπαίους γείτονές της. Οι ελπίδες για ευρύτερη συμφωνία μείωσης των πυρηνικών όπλων έχουν εξανεμιστεί. Αντίθετα, ο φόβος μεγαλύτερης εξάπλωσης των πυρηνικών επανέρχεται και το Ιράν, η Ινδία, το Πακιστάν και η Νότια Κορέα διεκδικούν το δικαίωμα να ενισχύσουν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια. Στο Αφγανιστάν το ΝΑΤΟ βρίσκεται αντιμέτωπο με έναν πόλεμο που δεν πρόκειται να τερματιστεί. Με έναν πόλεμο ο οποίος εξαπλώνεται και στο γειτονικό Πακιστάν.
Τι πήγε στραβά; Θα ήταν καλύτερα -για να μην είμαστε και άδικοι- πριν δώσουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα να κοιτάξουμε τι πήγε προς το καλύτερο. Η πτώση του Τείχους οδήγησε στην επανένωση της Γερμανίας και άνοιξε τον δρόμο για την διεύρυνση της Ε.Ε. προς Ανατολάς. Έμμεση συνέπεια της πτώσης ήταν και η δημιουργία του ευρώ.
Τα γεγονότα που συνέβησαν πριν από δύο δεκαετίες δεν οδήγησαν μόνο στην πτώση του Κουμμουνισμού στην Ευρώπη αλλά και στην κατάρρευση αρκετών δικτατοριών ανά την υφήλιο. Μεταξύ των πρώτων που κατέρρευσαν ήταν αυτή του Mengistu Haile Mariam στην Αιθιοπία. Χρειάστηκε λίγος χρόνος ακόμη πριν καταρρεύσει και η δικτατορία του Mobutu Sese Seko στο Ζαΐρ και του Suharto στην Ινδονησία.
Ίσως, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα που μπορούν να θεωρηθούν απόρροια της πτώσης του Τείχους ήταν η απελευθέρωση του Nelson Mandela.
Κατά τον κ. Francois Heisbourg, πρόεδρο του International Institute of Strategic Studies, η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν η δυνατότητα δημιουργίας της ενωμένης Ευρώπης. "Μπορεί να μπορούσε να γίνει με καλύτερους όρους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι δεν ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα".
Όμως υπήρξε και αυτό που ο Sir Rodric χαρακτηρίζει "αλαζονική ευφορία", η οποία επικράτησε στη Δύση. "Όπως είχε πει ο Gorbachev, ήταν μία νίκη όλων. Όμως λειτουργήσαμε σαν να ήταν μόνο δική μας νίκη. Την τινάξαμε στον αέρα καθώς θεωρήσαμε ότι δικαιούμαστε εμείς και μόνο εμείς να καθορίσουμε τους όρους του παιχνιδιού".
Το πρώτο και βασικότερο στο οποίο απέτυχε η Δύση ήταν η αναμόρφωση του ΝΑΤΟ, ενός οργανισμού που δημιουργήθηκε εξαιτίας του Ψυχρού Πολέμου και ο οποίος στο εσωτερικό του ο μεγαλύτερος εχθρός ήταν πάντα η Ρωσία. "Δεν προσπαθήσαμε καν", υποστηρίζει ο κ. Heisbourg. "Προχωρήσαμε στην αναμόρφωση του οργανισμού με σχεδόν ανύπαρκτο σχέδιο. Το μόνο που μας ένοιαξε ήταν να πείσουμε τους Γάλλους να ξαναγίνουν μέλη. Δεν φροντίσαμε να 'χτίσουμε εκ νέου το ευρωπαϊκό οίκημα', όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Gorbachev, και μάλιστα σε μία περίοδο όπου τα κλειδιά αυτού του οικήματος ήταν υπό την αποκλειστική μας διαχείριση. Επρόκειτο για παντελή έλλειψη φαντασίας.
Δεν συμπεριφερθήκαμε στη Ρωσία όλα αυτά τα χρόνια ως θετικό και πιθανώς καλό μελλοντικό συνεργάτη. Την περίοδο 1992-94, όταν οι Ρώσοι φρόντισαν να αποκαταστήσουν αρκετά από τα κακώς κείμενα του παρελθόντος, εμείς αδιαφορήσαμε. Τελικά, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 οι Ρώσοι αποφάσισαν ότι το καλύτερο γι’ αυτούς ήταν να προσπαθήσουν να επιστρέψουν στις παλιές συνήθειες".
Έτσι, όταν το μη αναμορφωμένο ΝΑΤΟ άνοιξε τις πύλες του στην Πολωνία, στην Ουγγαρία και στη Δημοκρατία της Τσεχίας το 1999, η Ρωσία το αντιμετώπισε ως επιθετική κίνηση. Η ευκαιρία πραγματικής ένωσης, μιας πραγματικής συνεργασίας, είχε χαθεί.
Ο κ. Stephen Stedman, πρώην αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, πιστεύει ότι οι ΗΠΑ ευθύνονται αποκλειστικά για τις χαμένες ευκαιρίες της δεκαετίας του ’90. "Τόσο μεγάλες ευκαιρίες δεν μας δίνονται πολύ συχνά", υποστηρίζει και προσθέτει: "Οι Αμερικανοί πολιτικοί θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου με την ίδια λογική με την οποία αντιμετώπισαν το τέλος και άλλων συγκρούσεων. Ήταν η κατάλληλη στιγμή για επαναπροσδιορισμό του ρόλου των διεθνών οργανισμών και για επαναδιαπραγμάτευση των κανόνων του παιχνιδιού. Ήταν μία ευκαιρία που έπρεπε να αρπάξουμε".
Ο κ. Stedman δεν κατηγορεί, πάντως, τον George H. W. Bush (τον πρεσβύτερο), ο οποίος στήριξε την επανένωση της Γερμανίας, ενώ πάντα εξέφραζε την ανάγκη να μην ταπεινωθεί η Μόσχα, καθώς φοβόταν τα αντίποινα από την έστω και ευρισκόμενη σε παρακμή υπερδύναμη.
Όταν όμως ανέλαβε την εξουσία ο κ. Bill Clinton το 1993, μάλλον η κυβέρνησή του δεν κατανόησε τις εκ βάθρων αλλαγές που είχαν γίνει. Το μόνο που τους ένοιαξε ήταν η Ρωσία. Δεν είχαν καν... ψυλλιαστεί τι συνέβαινε. Σκέφθηκαν: "Εάν κατορθώσουμε να επιβάλλουμε την οικονομία της αγοράς στη Ρωσία όλα θα λυθούν. Πιάστηκαν εξ απήνης με το ξέσπασμα εμφύλιων πολέμων".
Η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας μπέρδεψε τα πάντα. Η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Σομαλία έκανε την κυβέρνηση Clinton να αποτραβηχτεί από τον ΟΗΕ και έμμεσα να επιτρέψει τη σφαγή στη Rwanda το 1994. Η δε τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση George W. Bush (του νεότερου) ήταν ακόμη πιο επιθετική και πιο βίαιη.
Ο κ. Igor Ivanov, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, δηλώνει: "Πριν από 20 χρόνια είχαμε την ευκαιρία για μία νέα αρχή στις διεθνείς σχέσεις. Δεν τη χρησιμοποιήσαμε ή έστω δεν τη χρησιμοποιήσαμε σωστά. Είχαμε μία δεύτερη ευκαιρία στις 11/9/2000. Όλοι συμφωνήσαμε πως η τρομοκρατία θα παταχθεί με συνεργασία. Όλοι ήμασταν εκεί. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου είχαν τελειώσει και οι ιδεολογικές διαφορές. Όμως, προτιμήσαμε να κάνουμε πόλεμο στο Ιράκ και χάσαμε την ευκαιρία, χάσαμε τη στιγμή".
Σε ό,τι αφορά τον πυρηνικό αφοπλισμό, υπήρξε σημαντική πρόοδος στη δεκαετία του ’90. Ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν ότι πείστηκαν οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες να καταστρέψουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο.
Μία ακόμη επιτυχία ήταν η ανανέωση της συμφωνίας για μη εξάπλωση των πυρηνικών όπλων το 1995. Μόνο η Ινδία, το Πακιστάν και το Ισραήλ αρνήθηκαν να την υπογράψουν.
Η ιδέα για πλήρη εγκατάλειψη των πυρηνικών οπλοστασίων πρωτοεμφανίστηκε στη συνάντηση του Mikhail Gorbachev και του Ronald Reagan στο Reykjavik το 1986. Όμως η κ. Margaret Thatcher, η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας, και ο κ. Richard Perle, ένας από τους στενότερους συμβούλους του Reaganκ, τη θεώρησαν απειλή. Φρόντισαν να μην τεθεί ποτέ σε εφαρμογή.
Σήμερα βρίσκεται εκ νέου στην ατζέντα του κ. Barack Obama, όμως η Γαλλία, η Ρωσία και η Κίνα δεν είναι και τόσο πρόθυμες να διαπραγματευτούν.
Η οικονομική κρίση, από την άλλη πλευρά, αναβίωσε την ανάγκη νέας ισορροπίας στην υφήλιο αλλά και στους διεθνείς οργανισμούς. Στον ΟΗΕ, στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο ΔΝΤ οι αναπτυσσόμενες χώρες μοιάζουν ικανές να αναλάβουν τους ρόλους που παλιά είχαν οι ανεπτυγμένες δυτικές οικονομίες.
Η αντικατάσταση του G7 με το G20 αποτελεί, σύμφωνα με τον κ. Stedman, μία νέα ευκαιρία για την ανθρωπότητα. "Μπορεί να μην είναι η τέλεια λύση, αλλά το G20 μπορεί να πρωτοστατήσει ώστε να καθοριστεί η νέα παγκόσμια ισορροπία. Όμως, δεν θα πρέπει να χάσουμε χρόνο. Χάσαμε 20 χρόνια, δεν είναι σωστό να χάσουμε και άλλα τόσα, μέχρι να αποφασίσουμε"…
Από:foreingpress-gr.com
Το αστείο με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ήταν ότι αιφνιδίασε τους πάντες, συμπεριλαμβανομένου του κομμουνιστικού κόμματος της ανατολικής Γερμανίας αλλά και τους κατοίκους τη διαιρεμένης πόλης. Σήμερα γνωρίζουμε πως είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ορθής ενημέρωσης εκ μέρους ενός καθεστώτος σε κατάσταση πανικού, το οποίο βρισκόταν αντιμέτωπο με ευρύτατες διαδηλώσεις των πολιτών του, που ζητούσαν να τους επιτραπεί το ταξίδι στην άλλη πλευρά.
Τα υπόλοιπα ανήκουν στην Ιστορία.
Όταν οι κάτοικοι του ανατολικού Βερολίνου πληροφορήθηκαν από το... ταλαιπωρημένο politburo στις 9 Νοεμβρίου 1989 ότι θα τους επιτραπεί να ταξιδέψουν στη δυτική πλευρά της πόλης, ξεχύθηκαν "ενάντια" στο Τείχος, ισοπεδώνοντας ένα συνονθύλευμα τσιμέντου που κρατούσε διαιρεμένη την πόλη τους για σχεδόν 30 χρόνια.
Το ταξίδι τους στην απέναντι πλευρά συμβολίζει πλέον τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου αλλά και το ουσιαστικό τέλος της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, μόλις κατέστη σαφές ότι ο κ. Mikhail Gorbachev δεν είχε την παραμικρή πρόθεση ή τη δυνατότητα να στείλει τεθωρακισμένα για να επιβάλουν την τάξη.
Η Πολωνία και η Ουγγαρία είχαν μπει στη διαδικασία τερματισμού των κομμουνιστικών τους καθεστώτων, ενώ η "βελούδινη επανάσταση" στην Τσεχοσλοβακία ξεκίνησε μερικές εβδομάδες μετά την πτώση του Τείχους. "Το 1989 ήταν μία υπέροχη χρονιά, καθώς όλα τα κομμουνιστικά καθεστώτα εξαφανίστηκαν και ο φόβος του πυρηνικού ολέθρου ξεπεράστηκε", θυμάται ο Sir Rodric Braithwaite, τότε πρέσβης της Βρετανίας στη Μόσχα. "Είναι πλέον δύσκολο να θυμάσαι πώς ήταν να ζεις υπό τον φόβο ότι ο κόσμος θα έσβηνε από τον χάρτη, εξαιτίας ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος".
Το 1989 ήταν επίσης η χρονιά όπου ο κ. Francis Fukuyama, Αμερικανός φιλόσοφος και οικονομολόγος, εξέδωσε το βιβλίο του "Το Τέλος της Ιστορίας", στο οποίο υποστήριζε ότι "υπήρξε μία μη αμφισβητούμενη νίκη του οικονομικού και πολιτικού φιλελευθερισμού". Τόνισε πως "έφθασε το τέλος της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας και η ανάδειξη της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας ως του τελικού καθεστώτος διακυβέρνησης της ανθρωπότητας".
Όμως, 20 χρόνια μετά, με την υφήλιο σε ύφεση και τις κοινωνικές συγκρούσεις εκ νέου στον ορίζοντα, οι απόψεις του κ. Fukuyama μοιάζουν με απέλπιδες προσπάθειες πανηγυρισμού. Η υφήλιος στρέφεται ενάντια στον φιλελεύθερο καπιταλισμό. Η Κίνα, το απόλυτο παράδειγμα μονοκομματικής διακυβέρνησης και κρατικοδίαιτης οικονομίας, μοιάζει ικανή να αναρριχηθεί ακόμη πιο δυνατή. Οι ελπίδες για ειρήνη και σταθερότητα, που αναπτερώθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μοιάζουν να έχουν διαψευστεί.
Αντίθετα η Ρωσία -έχοντας επιθετικές διαθέσεις- δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολύ καλά με τους περισσότερους Ευρωπαίους γείτονές της. Οι ελπίδες για ευρύτερη συμφωνία μείωσης των πυρηνικών όπλων έχουν εξανεμιστεί. Αντίθετα, ο φόβος μεγαλύτερης εξάπλωσης των πυρηνικών επανέρχεται και το Ιράν, η Ινδία, το Πακιστάν και η Νότια Κορέα διεκδικούν το δικαίωμα να ενισχύσουν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια. Στο Αφγανιστάν το ΝΑΤΟ βρίσκεται αντιμέτωπο με έναν πόλεμο που δεν πρόκειται να τερματιστεί. Με έναν πόλεμο ο οποίος εξαπλώνεται και στο γειτονικό Πακιστάν.
Τι πήγε στραβά; Θα ήταν καλύτερα -για να μην είμαστε και άδικοι- πριν δώσουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα να κοιτάξουμε τι πήγε προς το καλύτερο. Η πτώση του Τείχους οδήγησε στην επανένωση της Γερμανίας και άνοιξε τον δρόμο για την διεύρυνση της Ε.Ε. προς Ανατολάς. Έμμεση συνέπεια της πτώσης ήταν και η δημιουργία του ευρώ.
Τα γεγονότα που συνέβησαν πριν από δύο δεκαετίες δεν οδήγησαν μόνο στην πτώση του Κουμμουνισμού στην Ευρώπη αλλά και στην κατάρρευση αρκετών δικτατοριών ανά την υφήλιο. Μεταξύ των πρώτων που κατέρρευσαν ήταν αυτή του Mengistu Haile Mariam στην Αιθιοπία. Χρειάστηκε λίγος χρόνος ακόμη πριν καταρρεύσει και η δικτατορία του Mobutu Sese Seko στο Ζαΐρ και του Suharto στην Ινδονησία.
Ίσως, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα που μπορούν να θεωρηθούν απόρροια της πτώσης του Τείχους ήταν η απελευθέρωση του Nelson Mandela.
Κατά τον κ. Francois Heisbourg, πρόεδρο του International Institute of Strategic Studies, η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν η δυνατότητα δημιουργίας της ενωμένης Ευρώπης. "Μπορεί να μπορούσε να γίνει με καλύτερους όρους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι δεν ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα".
Όμως υπήρξε και αυτό που ο Sir Rodric χαρακτηρίζει "αλαζονική ευφορία", η οποία επικράτησε στη Δύση. "Όπως είχε πει ο Gorbachev, ήταν μία νίκη όλων. Όμως λειτουργήσαμε σαν να ήταν μόνο δική μας νίκη. Την τινάξαμε στον αέρα καθώς θεωρήσαμε ότι δικαιούμαστε εμείς και μόνο εμείς να καθορίσουμε τους όρους του παιχνιδιού".
Το πρώτο και βασικότερο στο οποίο απέτυχε η Δύση ήταν η αναμόρφωση του ΝΑΤΟ, ενός οργανισμού που δημιουργήθηκε εξαιτίας του Ψυχρού Πολέμου και ο οποίος στο εσωτερικό του ο μεγαλύτερος εχθρός ήταν πάντα η Ρωσία. "Δεν προσπαθήσαμε καν", υποστηρίζει ο κ. Heisbourg. "Προχωρήσαμε στην αναμόρφωση του οργανισμού με σχεδόν ανύπαρκτο σχέδιο. Το μόνο που μας ένοιαξε ήταν να πείσουμε τους Γάλλους να ξαναγίνουν μέλη. Δεν φροντίσαμε να 'χτίσουμε εκ νέου το ευρωπαϊκό οίκημα', όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Gorbachev, και μάλιστα σε μία περίοδο όπου τα κλειδιά αυτού του οικήματος ήταν υπό την αποκλειστική μας διαχείριση. Επρόκειτο για παντελή έλλειψη φαντασίας.
Δεν συμπεριφερθήκαμε στη Ρωσία όλα αυτά τα χρόνια ως θετικό και πιθανώς καλό μελλοντικό συνεργάτη. Την περίοδο 1992-94, όταν οι Ρώσοι φρόντισαν να αποκαταστήσουν αρκετά από τα κακώς κείμενα του παρελθόντος, εμείς αδιαφορήσαμε. Τελικά, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 οι Ρώσοι αποφάσισαν ότι το καλύτερο γι’ αυτούς ήταν να προσπαθήσουν να επιστρέψουν στις παλιές συνήθειες".
Έτσι, όταν το μη αναμορφωμένο ΝΑΤΟ άνοιξε τις πύλες του στην Πολωνία, στην Ουγγαρία και στη Δημοκρατία της Τσεχίας το 1999, η Ρωσία το αντιμετώπισε ως επιθετική κίνηση. Η ευκαιρία πραγματικής ένωσης, μιας πραγματικής συνεργασίας, είχε χαθεί.
Ο κ. Stephen Stedman, πρώην αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, πιστεύει ότι οι ΗΠΑ ευθύνονται αποκλειστικά για τις χαμένες ευκαιρίες της δεκαετίας του ’90. "Τόσο μεγάλες ευκαιρίες δεν μας δίνονται πολύ συχνά", υποστηρίζει και προσθέτει: "Οι Αμερικανοί πολιτικοί θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου με την ίδια λογική με την οποία αντιμετώπισαν το τέλος και άλλων συγκρούσεων. Ήταν η κατάλληλη στιγμή για επαναπροσδιορισμό του ρόλου των διεθνών οργανισμών και για επαναδιαπραγμάτευση των κανόνων του παιχνιδιού. Ήταν μία ευκαιρία που έπρεπε να αρπάξουμε".
Ο κ. Stedman δεν κατηγορεί, πάντως, τον George H. W. Bush (τον πρεσβύτερο), ο οποίος στήριξε την επανένωση της Γερμανίας, ενώ πάντα εξέφραζε την ανάγκη να μην ταπεινωθεί η Μόσχα, καθώς φοβόταν τα αντίποινα από την έστω και ευρισκόμενη σε παρακμή υπερδύναμη.
Όταν όμως ανέλαβε την εξουσία ο κ. Bill Clinton το 1993, μάλλον η κυβέρνησή του δεν κατανόησε τις εκ βάθρων αλλαγές που είχαν γίνει. Το μόνο που τους ένοιαξε ήταν η Ρωσία. Δεν είχαν καν... ψυλλιαστεί τι συνέβαινε. Σκέφθηκαν: "Εάν κατορθώσουμε να επιβάλλουμε την οικονομία της αγοράς στη Ρωσία όλα θα λυθούν. Πιάστηκαν εξ απήνης με το ξέσπασμα εμφύλιων πολέμων".
Η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας μπέρδεψε τα πάντα. Η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Σομαλία έκανε την κυβέρνηση Clinton να αποτραβηχτεί από τον ΟΗΕ και έμμεσα να επιτρέψει τη σφαγή στη Rwanda το 1994. Η δε τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση George W. Bush (του νεότερου) ήταν ακόμη πιο επιθετική και πιο βίαιη.
Ο κ. Igor Ivanov, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, δηλώνει: "Πριν από 20 χρόνια είχαμε την ευκαιρία για μία νέα αρχή στις διεθνείς σχέσεις. Δεν τη χρησιμοποιήσαμε ή έστω δεν τη χρησιμοποιήσαμε σωστά. Είχαμε μία δεύτερη ευκαιρία στις 11/9/2000. Όλοι συμφωνήσαμε πως η τρομοκρατία θα παταχθεί με συνεργασία. Όλοι ήμασταν εκεί. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου είχαν τελειώσει και οι ιδεολογικές διαφορές. Όμως, προτιμήσαμε να κάνουμε πόλεμο στο Ιράκ και χάσαμε την ευκαιρία, χάσαμε τη στιγμή".
Σε ό,τι αφορά τον πυρηνικό αφοπλισμό, υπήρξε σημαντική πρόοδος στη δεκαετία του ’90. Ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν ότι πείστηκαν οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες να καταστρέψουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο.
Μία ακόμη επιτυχία ήταν η ανανέωση της συμφωνίας για μη εξάπλωση των πυρηνικών όπλων το 1995. Μόνο η Ινδία, το Πακιστάν και το Ισραήλ αρνήθηκαν να την υπογράψουν.
Η ιδέα για πλήρη εγκατάλειψη των πυρηνικών οπλοστασίων πρωτοεμφανίστηκε στη συνάντηση του Mikhail Gorbachev και του Ronald Reagan στο Reykjavik το 1986. Όμως η κ. Margaret Thatcher, η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας, και ο κ. Richard Perle, ένας από τους στενότερους συμβούλους του Reaganκ, τη θεώρησαν απειλή. Φρόντισαν να μην τεθεί ποτέ σε εφαρμογή.
Σήμερα βρίσκεται εκ νέου στην ατζέντα του κ. Barack Obama, όμως η Γαλλία, η Ρωσία και η Κίνα δεν είναι και τόσο πρόθυμες να διαπραγματευτούν.
Η οικονομική κρίση, από την άλλη πλευρά, αναβίωσε την ανάγκη νέας ισορροπίας στην υφήλιο αλλά και στους διεθνείς οργανισμούς. Στον ΟΗΕ, στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο ΔΝΤ οι αναπτυσσόμενες χώρες μοιάζουν ικανές να αναλάβουν τους ρόλους που παλιά είχαν οι ανεπτυγμένες δυτικές οικονομίες.
Η αντικατάσταση του G7 με το G20 αποτελεί, σύμφωνα με τον κ. Stedman, μία νέα ευκαιρία για την ανθρωπότητα. "Μπορεί να μην είναι η τέλεια λύση, αλλά το G20 μπορεί να πρωτοστατήσει ώστε να καθοριστεί η νέα παγκόσμια ισορροπία. Όμως, δεν θα πρέπει να χάσουμε χρόνο. Χάσαμε 20 χρόνια, δεν είναι σωστό να χάσουμε και άλλα τόσα, μέχρι να αποφασίσουμε"…
Από:foreingpress-gr.com
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009
Πώς φαίνεται που 'σαι Ελληναράς!...
Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ/ Ελευθεροτυπία, Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
ΚΑΥΧΙΕΣΑΙ που ο γιος σου είναι γαμιάς και η κόρη σου παρθένα.
Καυχιέσαι που ήσουν λοκατζής στο Μεγάλο Πεύκο, χλευάζοντας τους πεζικάριους, αλλά βάζεις βύσμα για να πάει ο γιος σου κέντρο στην Κόρινθο και ειδικότητα διαβιβαστής στο Χαϊδάρι. Καμαρώνεις που το χωριό σου θυμίζει λίγο από Ζωνιανά, αλλά γκρινιάζεις ότι η επαρχία απ' όπου κατάγεσαι, είναι η πιο ριγμένη απ' όλες.
ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί κοινωνάς στην εκκλησία και το απόγευμα ρίχνεις Χριστοπαναγίες στο γήπεδο. «Καταλαβαίνεις» τους ξένους «από τη φάτσα». Εχεις Φιλιππινέζα να σου κρατάει το παιδί, Βουλγάρα να σου καθαρίζει το σπίτι, Αλβανούς στο συνεργείο της οικοδομής, Πακιστανούς να σου φροντίζουν το κτήμα για να πληρώνεις λιγότερο και να μην κολλάς ένσημα, κι όμως φωνάζεις να φύγουν οι ξένοι να ξεβρωμίσει η χώρα.
ΚΑΘΕ καλοκαίρι «πρέπει να πας στο χωριό». Οταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να ξεφύγεις λίγο από την Ελλάδα, ψάχνεις για άλλους Ελληνες για να κάνεις παρέα. Εκλιπαρείς το προσωπικό του αεροδρομίου να επιτρέψουν τις παραπάνω βαλίτσες που έχεις, αμέσως μόλις ο πατέρας σου σταματήσει να το κάνει για σένα και την οικογένεια. Οταν ταξιδεύεις με το αεροπλάνο και επιστρέψεις, βρίσκεις 20 άτομα να σε περιμένουν στο αεροδρόμο. Χειροκροτείς τον πιλότο όταν προσγειωθείς. Οποτε ταξιδεύεις στο εξωτερικό απορείς πώς ο κόσμος ζει χωρίς περίπτερα. Βρίσκεις τους τουρίστες αστείους. Και τους μαθαίνεις να λένε «malaka».
ΕΧΕΙΣ δέκα χρόνια να μπεις σε λεωφορείο. Περιγράφεις το κτίριο της Interamerican στην Κηφισίας ως «ουρανοξύστη». Παραγγέλνεις ταυτόχρονα σουβλάκια κι ένα ασθενοφόρο και το ασθενοφόρο έρχεται όταν χωνεύεις τα σουβλάκια. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέσεις σε μποτιλιάρισμα στις 6 π.μ. της Κυριακής. Εχεις αυτοκίνητο που κοστίζει πάνω από 60.000 ευρώ και αρνείσαι να δώσεις στον παρκαδόρο 5 ευρώ πουρμπουάρ γιατί το θεωρείς κλοπή.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙΣ με τα φώτα για μπλόκο, αλλά παραπονιέσαι στον αστυνομικό ότι δεν δίνει κλήση και στους άλλους οδηγούς. Διπλοπαρκάρεις για τσιγάρα κλείνοντας τον δρόμο και απολογείσαι σ' αυτούς που κορνάρουν, αλλά στο παρακάτω στενό πλακώνεις τον οδηγό που έκανε ακριβώς το ίδιο. Οταν σταματάς στο φανάρι έχεις το χέρι στην κόρνα. Πάντα αναρωτιόσουν σε τι διάολο χρησιμεύει η «διάβαση πεζών». Είσαι βέβαιος ότι το κακό μάτι έχει αποδειχθεί και επιστημονικά.
ΜΙΣΕΙΣ τους δημόσιους υπαλλήλους, αλλά όνειρο ζωής είναι να γίνεις ένας από αυτούς. Ποτέ δεν σου φτάνουν τα χρήματα για τα βασικά είδη ανάγκης, αλλά πάντα σου περισσεύουν για τα είδη πολυτελείας. Ξέρεις ότι όλοι οι άλλοι είναι τουρκόσποροι ή Σλάβοι, αλλά εσύ το 'χεις στανταράκι πως είσαι γνήσιος απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πας γυμναστήριο και καπνίζεις κι ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα. Κάνεις φραπέ πριν φύγεις από το σπίτι, όταν φτάνεις στο γραφείο, μετά το φαγητό, όταν έχεις καλεσμένους, πριν φύγουν οι καλεσμένοι, αφού φύγουν οι καλεσμένοι και πριν πέσεις για ύπνο.
ΤΡΩΣ πρωινό πριν πας για ύπνο. Δεν τρως ποτέ βραδινό πριν από τις 10 μ.μ. Μαλώνεις για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Το πρώτο σου hangover ήταν γύρω στα 5 σου, όταν ο μπαμπάς / θείος / παππούς σού έδωσε να δοκιμάσεις ουίσκι, γιατί το ζήταγες κλαίγοντας. Η μαμά βάζει σεμεδάκι πάνω από την οθόνη του PC σου.
ΚΑΥΧΙΕΣΑΙ που ο γιος σου είναι γαμιάς και η κόρη σου παρθένα.
Καυχιέσαι που ήσουν λοκατζής στο Μεγάλο Πεύκο, χλευάζοντας τους πεζικάριους, αλλά βάζεις βύσμα για να πάει ο γιος σου κέντρο στην Κόρινθο και ειδικότητα διαβιβαστής στο Χαϊδάρι. Καμαρώνεις που το χωριό σου θυμίζει λίγο από Ζωνιανά, αλλά γκρινιάζεις ότι η επαρχία απ' όπου κατάγεσαι, είναι η πιο ριγμένη απ' όλες.
ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί κοινωνάς στην εκκλησία και το απόγευμα ρίχνεις Χριστοπαναγίες στο γήπεδο. «Καταλαβαίνεις» τους ξένους «από τη φάτσα». Εχεις Φιλιππινέζα να σου κρατάει το παιδί, Βουλγάρα να σου καθαρίζει το σπίτι, Αλβανούς στο συνεργείο της οικοδομής, Πακιστανούς να σου φροντίζουν το κτήμα για να πληρώνεις λιγότερο και να μην κολλάς ένσημα, κι όμως φωνάζεις να φύγουν οι ξένοι να ξεβρωμίσει η χώρα.
ΚΑΘΕ καλοκαίρι «πρέπει να πας στο χωριό». Οταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να ξεφύγεις λίγο από την Ελλάδα, ψάχνεις για άλλους Ελληνες για να κάνεις παρέα. Εκλιπαρείς το προσωπικό του αεροδρομίου να επιτρέψουν τις παραπάνω βαλίτσες που έχεις, αμέσως μόλις ο πατέρας σου σταματήσει να το κάνει για σένα και την οικογένεια. Οταν ταξιδεύεις με το αεροπλάνο και επιστρέψεις, βρίσκεις 20 άτομα να σε περιμένουν στο αεροδρόμο. Χειροκροτείς τον πιλότο όταν προσγειωθείς. Οποτε ταξιδεύεις στο εξωτερικό απορείς πώς ο κόσμος ζει χωρίς περίπτερα. Βρίσκεις τους τουρίστες αστείους. Και τους μαθαίνεις να λένε «malaka».
ΕΧΕΙΣ δέκα χρόνια να μπεις σε λεωφορείο. Περιγράφεις το κτίριο της Interamerican στην Κηφισίας ως «ουρανοξύστη». Παραγγέλνεις ταυτόχρονα σουβλάκια κι ένα ασθενοφόρο και το ασθενοφόρο έρχεται όταν χωνεύεις τα σουβλάκια. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέσεις σε μποτιλιάρισμα στις 6 π.μ. της Κυριακής. Εχεις αυτοκίνητο που κοστίζει πάνω από 60.000 ευρώ και αρνείσαι να δώσεις στον παρκαδόρο 5 ευρώ πουρμπουάρ γιατί το θεωρείς κλοπή.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙΣ με τα φώτα για μπλόκο, αλλά παραπονιέσαι στον αστυνομικό ότι δεν δίνει κλήση και στους άλλους οδηγούς. Διπλοπαρκάρεις για τσιγάρα κλείνοντας τον δρόμο και απολογείσαι σ' αυτούς που κορνάρουν, αλλά στο παρακάτω στενό πλακώνεις τον οδηγό που έκανε ακριβώς το ίδιο. Οταν σταματάς στο φανάρι έχεις το χέρι στην κόρνα. Πάντα αναρωτιόσουν σε τι διάολο χρησιμεύει η «διάβαση πεζών». Είσαι βέβαιος ότι το κακό μάτι έχει αποδειχθεί και επιστημονικά.
ΜΙΣΕΙΣ τους δημόσιους υπαλλήλους, αλλά όνειρο ζωής είναι να γίνεις ένας από αυτούς. Ποτέ δεν σου φτάνουν τα χρήματα για τα βασικά είδη ανάγκης, αλλά πάντα σου περισσεύουν για τα είδη πολυτελείας. Ξέρεις ότι όλοι οι άλλοι είναι τουρκόσποροι ή Σλάβοι, αλλά εσύ το 'χεις στανταράκι πως είσαι γνήσιος απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πας γυμναστήριο και καπνίζεις κι ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα. Κάνεις φραπέ πριν φύγεις από το σπίτι, όταν φτάνεις στο γραφείο, μετά το φαγητό, όταν έχεις καλεσμένους, πριν φύγουν οι καλεσμένοι, αφού φύγουν οι καλεσμένοι και πριν πέσεις για ύπνο.
ΤΡΩΣ πρωινό πριν πας για ύπνο. Δεν τρως ποτέ βραδινό πριν από τις 10 μ.μ. Μαλώνεις για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Το πρώτο σου hangover ήταν γύρω στα 5 σου, όταν ο μπαμπάς / θείος / παππούς σού έδωσε να δοκιμάσεις ουίσκι, γιατί το ζήταγες κλαίγοντας. Η μαμά βάζει σεμεδάκι πάνω από την οθόνη του PC σου.
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009
42 χρόνια από την δολοφονία του Τσε!
42 χρόνια μετά τη δολοφονία του στη Βολιβία ο Τσε Γκεβάρα εξακολουθεί να ακτινοβολεί παγκοσμίως και να αποτελεί διαρκή πηγή έμπνευσης για νέους αγώνες. Να συνεγείρει συνειδήσεις ως ο ασυμβίβαστος επαναστάτης και διεθνιστής που δεν μπαίνει σε «καλούπια» και δεν κάνει την εξουσία αυτοσκοπό.
Σήμερα, η Βολιβία, με τον Έβο Μοράλες στη θέση του Προέδρου, τιμάει και επίσημα τον Τσε. Αλλά και γενικότερα η Λατινική Αμερική κινείται – με τον ένα ή άλλο τρόπο – στην κατεύθυνση που εκείνος οραματίστηκε.
Σαράντα δύο χρόνια μετά, ο «μύθος» του Τσε όχι μόνο δεν έχει θαμπώσει, αλλά συνεχώς ενισχύεται και παγκοσμιοποιείται. Και πώς να μη συμβαίνει αυτό, όταν όλη η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες ανισότητες, διαρκείς πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Όταν η ίδια η ζωή στη γη απειλείται από την οικολογική καταστροφή και την εξάπλωση των πυρηνικών. Όταν οι ανισότητες διευρύνονται και οι κοινωνικές πληγές βαθαίνουν, όχι μόνο στις φτωχές αλλά και στις πλούσιες χώρες.
Όταν –σε αντίθεση με όλα αυτά- αναπτύσσεται ένα πολύμορφο παγκόσμιο κίνημα με συνθήματα «Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» και «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», ένας κόσμος που να «χωράει πολλούς κόσμους», σύμφωνα με τους Ζαπατίστας. Όταν το ερώτημα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» γίνεται ξανά επίκαιρο.
Πηγή: http://www.synaspismos.gr/
Από:manosbee.blogspot.com
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009
Άσχετο αλλά επίκαιρο!
Πρόσθατα έλαβα το παρακάτω μύνημα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
Εξαρτημένος ΝΑΙ! Περιθωριακός ΟΧΙ!
Δεν με ενοχλεί η δύσπνοια! Εξ άλλου δεν είμαι δρομέας!
Δεν με ενοχλεί η επιβάρυνση της υγείας μου!
Εξ άλλου είτε υγιής είτε άρρωστος μια μέρα θα τελειώσω!
Δεν με ενοχλεί που θα πληρώσετε όλοι εσείς για να γίνω εγώ καλά αν ο μοι γέννητο αρρωστήσω!
Δεν με ενοχλεί που βρωμάει η ανάσα μου με ότι αυτό σημαίνει!
Δεν με ενοχλεί που πέρα από τα άλλα δεν διαφέρει η εικόνα μου από μια μαϊμού που δεν έχει επίγνωση όταν της δίνουν ένα τσιγάρο να καπνίσει! Γιατί μήπως έχω εγώ? Μηχανικά το κάνω! Επομένως?..........
Δεν με ενοχλεί το έξοδο! Και όταν δεν κάπνιζα στον άσσο ήμουν!
Δεν με ενοχλεί που ενοχλούνται οι άλλοι από την έξη μου!
"Δημοκρατικό μου δικαίωμα" είναι να τους ενοχλώ με τις κακές μου συνήθειες!
Μα θα μου πεις το δημοκρατικό σου δικαίωμα σταματάει εκεί που αρχίζει να ενοχλείται ο διπλανός σου!
Και ποιος σου είπε ότι έχουμε δημοκρατία θα σου απαντήσω εγώ! Επομένως…..άντε πήγαινε από δω πέρα ρε!!!!!!
Δεν με ενοχλεί η κατάχρηση κάτω από ειδικές συνθήκες διότι στην ζωή πρέπει πολλές φορές να φτάνεις και στα άκρα! Σε όλες τις εκφάνσεις της! Για να αποκτήσεις αίσθηση του μέτρου! Οι Σπαρτιάτες έβαζαν τους δούλους στο τζαμπέ να μεθύσουν για να παραδειγματιστούν τα παιδιά τους από τις συμπεριφορές των μεθυσμένων!!! Εμείς δούλους δεν έχουμε! Επομένως το πείραμα ή το κάνεις μόνος σου ή δεν έχεις αίσθηση του μέτρου!
Εν κατακλείδι. Δεν με ενοχλεί τίποτα!!.........................................................
Ένα πράγμα μόνο με ενοχλεί!..........................................................................
Πως άφησα εγώ τον εαυτό μου να γίνει ένας εξαρτημένος! Και μάλιστα από κάτι που από ότι λένε δεν είναι και ωφέλιμο! Ή τουλάχιστον υπάρχουν εξαρτήσεις που θα ήταν περισσότερο ανώδυνες και μπορούσα να επιλέξω. Αλλά μάλλον διάλεξα την χειρότερη!
Όντας λοιπόν εξαρτημένος δέχομαι και είμαι υπέρμαχος «να μου το κόψετε» αλλά όχι με το ζόρι! Είμαι εξαρτημένος! Επομένως άρρωστος! Όταν απειλήθηκα-από πρόσωπα ή καταστάσεις- αντέδρασα αρνητικά! ΘΕΛΩ ΑΡΩΓΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΟΥ.
Θέλω τις καλλίτερες συνθήκες που θα σέβονται το δικαίωμά μου στην εξάρτηση και τον κατάλληλο χώρο αποθεραπείας ενός αρρώστου-παράνομου που δεν είναι αρνητικός να σωφρονισθεί. Θέλω το καλλίτερο σαλόνι που διαθέτει ο χώρος εργασίας μου να ορισθεί σαν χώρος καπνιστών! Και θέλω και καλό ντεκόρ. Γλάστρες εσωτερικού χώρου, κάδρα με τοπία στους τοίχους, καθίσματα αναπαυτικά και κεριά που απορροφούν τις οσμές του τσιγάρου!
Εγώ στο πρώην ψυγείο του super market δεν μπαίνω να καπνίσω! Εκεί που κάποτε βάζαμε τα σφάγια δεν θα με βάλετε τώρα να καπνίσω! Διότι φαίνεται καθαρά ότι δεν σέβεστε τους άρρωστους!!!! Αλλά ούτε και σε υμιυπαίθρια θα βγω ούτε σε προθαλάμους! Είμαι σοβαρός και αξιοπρεπής εξαρτημένος-άρρωστος εγώ δεν είμαι παίξε γέλασε!
Και εις ένδειξη διαμαρτυρίας σταματάω από 1/7/09 το κάπνισμα σε κάθε εργασιακό χώρο μέχρι να βρω κατάλληλες συνθήκες σταδιακής αποθεραπείας.
Με ότι αυτό συνεπάγεται! Και μέχρι τότε: Προσοχή στον άρρωστο με στερητικά σύνδρομα!
....με την αδειά σου
Κ. Φίλης
Εξαρτημένος μέχρι νεωτέρας!
Εξαρτημένος ΝΑΙ! Περιθωριακός ΟΧΙ!
Δεν με ενοχλεί η δύσπνοια! Εξ άλλου δεν είμαι δρομέας!
Δεν με ενοχλεί η επιβάρυνση της υγείας μου!
Εξ άλλου είτε υγιής είτε άρρωστος μια μέρα θα τελειώσω!
Δεν με ενοχλεί που θα πληρώσετε όλοι εσείς για να γίνω εγώ καλά αν ο μοι γέννητο αρρωστήσω!
Δεν με ενοχλεί που βρωμάει η ανάσα μου με ότι αυτό σημαίνει!
Δεν με ενοχλεί που πέρα από τα άλλα δεν διαφέρει η εικόνα μου από μια μαϊμού που δεν έχει επίγνωση όταν της δίνουν ένα τσιγάρο να καπνίσει! Γιατί μήπως έχω εγώ? Μηχανικά το κάνω! Επομένως?..........
Δεν με ενοχλεί το έξοδο! Και όταν δεν κάπνιζα στον άσσο ήμουν!
Δεν με ενοχλεί που ενοχλούνται οι άλλοι από την έξη μου!
"Δημοκρατικό μου δικαίωμα" είναι να τους ενοχλώ με τις κακές μου συνήθειες!
Μα θα μου πεις το δημοκρατικό σου δικαίωμα σταματάει εκεί που αρχίζει να ενοχλείται ο διπλανός σου!
Και ποιος σου είπε ότι έχουμε δημοκρατία θα σου απαντήσω εγώ! Επομένως…..άντε πήγαινε από δω πέρα ρε!!!!!!
Δεν με ενοχλεί η κατάχρηση κάτω από ειδικές συνθήκες διότι στην ζωή πρέπει πολλές φορές να φτάνεις και στα άκρα! Σε όλες τις εκφάνσεις της! Για να αποκτήσεις αίσθηση του μέτρου! Οι Σπαρτιάτες έβαζαν τους δούλους στο τζαμπέ να μεθύσουν για να παραδειγματιστούν τα παιδιά τους από τις συμπεριφορές των μεθυσμένων!!! Εμείς δούλους δεν έχουμε! Επομένως το πείραμα ή το κάνεις μόνος σου ή δεν έχεις αίσθηση του μέτρου!
Εν κατακλείδι. Δεν με ενοχλεί τίποτα!!.........................................................
Ένα πράγμα μόνο με ενοχλεί!..........................................................................
Πως άφησα εγώ τον εαυτό μου να γίνει ένας εξαρτημένος! Και μάλιστα από κάτι που από ότι λένε δεν είναι και ωφέλιμο! Ή τουλάχιστον υπάρχουν εξαρτήσεις που θα ήταν περισσότερο ανώδυνες και μπορούσα να επιλέξω. Αλλά μάλλον διάλεξα την χειρότερη!
Όντας λοιπόν εξαρτημένος δέχομαι και είμαι υπέρμαχος «να μου το κόψετε» αλλά όχι με το ζόρι! Είμαι εξαρτημένος! Επομένως άρρωστος! Όταν απειλήθηκα-από πρόσωπα ή καταστάσεις- αντέδρασα αρνητικά! ΘΕΛΩ ΑΡΩΓΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΟΥ.
Θέλω τις καλλίτερες συνθήκες που θα σέβονται το δικαίωμά μου στην εξάρτηση και τον κατάλληλο χώρο αποθεραπείας ενός αρρώστου-παράνομου που δεν είναι αρνητικός να σωφρονισθεί. Θέλω το καλλίτερο σαλόνι που διαθέτει ο χώρος εργασίας μου να ορισθεί σαν χώρος καπνιστών! Και θέλω και καλό ντεκόρ. Γλάστρες εσωτερικού χώρου, κάδρα με τοπία στους τοίχους, καθίσματα αναπαυτικά και κεριά που απορροφούν τις οσμές του τσιγάρου!
Εγώ στο πρώην ψυγείο του super market δεν μπαίνω να καπνίσω! Εκεί που κάποτε βάζαμε τα σφάγια δεν θα με βάλετε τώρα να καπνίσω! Διότι φαίνεται καθαρά ότι δεν σέβεστε τους άρρωστους!!!! Αλλά ούτε και σε υμιυπαίθρια θα βγω ούτε σε προθαλάμους! Είμαι σοβαρός και αξιοπρεπής εξαρτημένος-άρρωστος εγώ δεν είμαι παίξε γέλασε!
Και εις ένδειξη διαμαρτυρίας σταματάω από 1/7/09 το κάπνισμα σε κάθε εργασιακό χώρο μέχρι να βρω κατάλληλες συνθήκες σταδιακής αποθεραπείας.
Με ότι αυτό συνεπάγεται! Και μέχρι τότε: Προσοχή στον άρρωστο με στερητικά σύνδρομα!
....με την αδειά σου
Κ. Φίλης
Εξαρτημένος μέχρι νεωτέρας!
ΠΡΟΣΕΥXΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ...
«Θεουλη μου, αυτόν τον χρονο, σε παρακαλω, στειλε ρουχα σε εκεινες τις φτωχες κυριες που είναι στον υπολογιστη του μπαμπα... Αμην»
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009
Γιώργος Πιπερόπουλος: Ένα βροντερό ΝΑΙ στην ελευθερία των Blogs!
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Η πρόταση του κ Σανιδά που πριν λίγα 24ωρα αποσύρθηκε από το σεβαστό «παλκοσένικο της Δικαιοσύνης» για πιθανές επιχειρήσεις «φίμωσης» των blogs νομίζω ότι εύλογα δημιουργεί όχι μόνο ερωτηματικά σχετικά με το αιτιολογικό της υπόβαθρο (τα blogs έχουν τσούξει πολύ, μα πάρα πολύ, στον παραδοσιακό έντυπο τύπο κάθε μορφής με ιδιαίτερη έμφαση στις ημερήσιες και κυριακάτικες εφημερίδες) αλλά και με τη διαχρονική σκοπιμότητά της τη στιγμή που εμφανώς τα blogs αποτελούν και θα είναι το μέλλον της επικοινωνίας.
Επειδή συμβαίνει να είμαι και αναγνωρίσιμος και τακτικότατος blogger θα ήθελα να δηλώσω ότι ακόμη και όταν κάποιοι κακόπιστα μου επιτίθενται (σε μερικά blogs που επιτρέπουν ΑΝΩΝΥΜΕΣ αναρτήσεις και συνεπώς διακυβεύουν την αξιοπιστία και αξιοπρέπειά τους καθώς μερικές από αυτές δεν είναι απλά χυδαίες αλλά εμφανέστατα παθολογικές) η εμμονή μου να αναρτώ σε πολλά blogs τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου συνεχίζει και θα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Και εσείς, φίλες και φίλοι, ανώνυμοι bloggers συνεχίστε απτόητοι την παρουσία σας στο διαδίκτυο, ελέγξτε προοδευτικά την αξιοπιστία και μαζί την γραμματική κάποιων αναρτήσεών σας και να είστε βέβαιοι ότι, νομοτελειακά, οι καλύτεροι ανάμεσά σας θα επιβιώσουν και θα απολαύσουν τους καρπούς των προσπαθειών τους σε σύντομο χρονικό διάστημα!
Όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή θα απαιτηθούν: ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ προσοχή, δυνατοί χαρακτήρες, εμμονή στην ελευθερία της έκφρασης και προσεκτικός έλεγχος του δέλεαρ των παχυλών εσόδων από διαφημίσεις που πολύ σύντομα θα αρχίσουν να σας έρχονται από παντού….
Από:taxalia.blogspot.com
Κυριακή 28 Ιουνίου 2009
BP : Στον έλεγχο των ΕΛΠΕ
Την εξαγορά του δικτύου πρατηρίων της ΒΡ στην Ελλάδα ανακοίνωσαν τα Ελληνικά Πετρέλαια. Η συμφωνία αφορά 1200 πρατήρια καυσίμων, αποθηκευτικές εγκαταστάσεις 170.000 κυβ. μέτρων ανά την Ελλάδα, καθώς και τον τομέα εμπορικών και βιομηχανικών πελατών. Δεν περιλαμβάνονται οι δραστηριότητες που αφορούν τα καύσιμα αεροπορίας, τα λιπαντικά και τον τομέα ηλιακής ενέργειας οι οποίες παραμένουν υπό τον έλεγχο της ΒΡ.
Η αξία της συναλλαγής ανέρχεται σε............ 359 εκατ. ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει και την ανάληψη υποχρεώσεων ύψους 40 εκ. ευρώ.
Με βάση τη συμφωνία, περίπου 240 εργαζόμενοι της BP θα εξακολουθήσουν να απασχολούνται στις δραστηριότητες που έχουν μεταβιβασθεί. Το υπόλοιπο προσωπικό θα εξακολουθήσει να απασχολείται στις άλλες δραστηριότητες της BP στην Ελλάδα.
Σημειώνεται ότι η συμφωνία προβλέπει εύλογη μεταβατική περίοδο για την διαχείριση του δικτύου και των σημάτων της BP.
Ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ κ. Ε.Χριστοδούλου, δήλωσε σχετικά ότι: «Στο πλαίσιο της στρατηγικής μας, που εστιάζεται στην αναβάθμιση της διύλισης και εμπορίας, η συμφωνία αυτή ενισχύει τη θέση του Ομίλου στην λιανική εμπορία πετρελαιοειδών στην Ελλάδα και επιφέρει παράλληλα σημαντικές συνέργειες.».
Ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου κ.Γ.Κωστόπουλος, πρόσθεσε εξάλλου τα εξής: «Η σημερινή συμφωνία αποτελεί ένα μεγάλο βήμα για την ανάπτυξη του Ομίλου μας και είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με την στρατηγική μας. Είμαι ενθουσιασμένος από την επικείμενη συνεργασία με τα στελέχη, τους ανθρώπους και τους συνεργάτες της ΒΡ Hellas, η οποία από το 1951 που λειτουργεί στην Ελλάδα, έχει διαγράψει συνεχή επιτυχημένη πορεία και ισχυρή κερδοφορία στην εγχώρια αγορά πετρελαιοειδών.
Το διευρυμένο δίκτυο πρατηρίων αλλά και η ενίσχυση της τεχνογνωσίας και των δυνατοτήτων που προκύπτουν από τη συμφωνία, θα προσδώσουν στον Όμιλο αξία και θα οδηγήσουν στην περαιτέρω βελτίωση παροχής υπηρεσιών και προϊόντων προς όφελος των καταναλωτών στην Ελλάδα».
http://www.sofokleous10.gr/
Από:ventetta.blogspot.com
Κυριακή 21 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
Από την «καταίγιδα» στο…δημόσιο χρέος
Αυτό σηματοδοτεί την έναρξη του Γ ' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν θα έχει μαζέψει όλο το χρήμα η Κίνα, και η Αμερική θα τυπώνει πληθωριστικό χρήμα, η οικονομική καταστροφή της Δύσης θα προκαλέσει την σύγκρουση της ΗΠ.Ε.Ι. εναντίον της Ρ.Ι.Κ. Είναι θέμα χρόνου το πότε!
Η χειρότερη παγκόσμια οικονομική καταιγίδα από τη δεκαετία του 1930 ίσως αρχίζει να ξεκαθαρίζει, αλλά ένα νέο σύννεφο σκοτεινιάζει τώρα τον οικονομικό ορίζοντα: το τεράστιο δημόσιο χρέος. Όλες τις κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών δανείζονται μεγάλα ποσά καθώς η ύφεση περιορίζει τα φορολογικά έσοδά τους και απαιτεί την αύξηση των δημοσίων δαπανών - για εγχειρήματα διάσωσης, επιδόματα ανεργίας και σχέδια τόνωσης της οικονομίας. Οι νέοι αριθμοί των οικονομολόγων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το δημόσιο χρέος των 10 πλουσιότερων χωρών του κόσμου θα αυξηθεί από το 78% του ΑΕΠ τους το 2007 σε 114% το 2014. Οι κυβερνήσεις αυτές δηλαδή θα χρωστάνε τότε 50.000 δολάρια για καθέναν από τους πολίτες τους.
Ποτέ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είδαμε τόσες πολλές κυβερνήσεις να δανείζονται τόσο γρήγορα ή να χρεώνονται συλλογικά σε τέτοιο βαθμό. Και η άνοδος του σημερινού χρέους, σε αντίθεση με το χρέος της εποχής του πολέμου, δεν θα έχει προσωρινό χαρακτήρα. Ακόμα κι όταν η ύφεση πάρει τέλος, ελάχιστες πλούσιες χώρες θα είναι σε θέση να αποτρέψουν την περαιτέρω αύξηση του δημόσιου χρέους τους. Ακόμη χειρότερα, η σημερινή αύξηση του χρέους λαμβάνει χώρα ακριβώς πριν από μια αργή πλην προδιαγεγραμμένη αύξηση των δημοσίων δαπανών που θα κληθούν να χρηματοδοτήσουν το κόστος των συντάξεων και της υγειονομικής περίθαλψης ενός γηράσκοντος πληθυσμού. Το 2050 το ένα τρίτο του πληθυσμού των πλούσιων χωρών θα είναι άνω των 60 χρόνων. Το κόστος του δημογραφικού μπορεί να είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από το δημοσιονομικό κόστος της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Θα καταλήξουν σε στάση πληρωμών, πληθωρισμό ή θα τα βγάλουν πέρα;
Αυτή η ανησυχητική τροχιά φέρνει τους σχεδιαστές πολιτικής αντιμέτωπους με όλο και περίπλοκες δυσκολίες. Βραχυπρόθεσμα ο κρατικός δανεισμός είναι το απαραίτητο αντίδοτο στην κατάρρευση. Δίχως τα εγχειρήματα διάσωσης των τραπεζών, το χρηματοπιστωτικό κραχ θα είχε προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη καταστροφή. Δίχως τα μέτρα στήριξης της οικονομίας, η παγκόσμια ύφεση θα ήταν βαθύτερη και πιο μακρόχρονη - και είναι η παρατεταμένη ύφεση που κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στα δημόσια οικονομικά. Αλλά μακροπρόθεσμα η σημερινή δημοσιονομική χαλαρότητα δεν είναι βιώσιμη. Η δίψα των κυβερνήσεων για κεφάλαια θα εκτοπίσει ενδεχομένως τις ιδιωτικές επενδύσεις και θα περιστείλει τους ρυθμούς ανάπτυξης. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι πως η μεγάλη κλίμακα του επικείμενου χρέους ενδέχεται τελικά να οδηγήσει τις κυβερνήσεις σε στάση πληρωμών ή στην περικοπή του πραγματικού κόστους του χρέους τους μέσω υψηλού πληθωρισμού.
Οι επενδυτές τα φοβούνται και τα δύο. Οι ανησυχίες για το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών αφορούν περισσότερο τις ασθενέστερες οικονομίες της ευρωζώνης, ιδίως την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, όπου το ενιαίο νόμισμα αποτρέπει την ανάπτυξη ενός μονομερούς πληθωρισμού. Το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας υποβαθμίστηκε για δεύτερη φορά στις 8 Ιουνίου.
Οι φόβοι πληθωρισμού αφορούν κυρίως την Αμερική όπου οι αποδόσεις των ομολόγων του δημοσίου δεκαετούς διάρκειας σχεδόν άγγιξαν το 4% στις 10 Ιουνίου. Το Δεκέμβριο ήταν ελάχιστα πάνω από το 2%. Το ύψος των ελλειμμάτων και η αχαρτογράφητη φύση της σημερινής νομισματικής πολιτικής, με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (κατά το πρότυπο της Τράπεζας της Βρετανίας) να τυπώνει χρήμα για να αγοράσει κρατικά ομόλογα τροφοδοτούν ανησυχίες ότι το αμερικανικό χρέος μπορεί να οδηγήσει σε υψηλό πληθωρισμό.
Δικαιολογημένες ή όχι, οι ανησυχίες αυτές αποτελούν από μόνες τους πηγή ζημιάς. Η οικονομική ανάκαμψη θα μπορούσε να ακυρωθεί σε περίπτωση πολύ ταχείας και μεγάλης αύξησης των επιτοκίων. Και τα σημερινά μέτρα τόνωσης της οικονομίας να αποδειχτούν τότε αναποτελεσματικά. Η εκτύπωση επιπλέον χρήματος για την αγορά κρατικών ομολόγων, για παράδειγμα, μπορεί να ανεβάσει τις αποδόσεις των ομολόγων μακράς διαρκείας αντί να τις μειώσει.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν οι σχεδιαστές πολιτικής; Μια ξαφνική στροφή στη δημοσιονομική αυστηρότητα θα ήταν λάθος. Ακόμα κι αν οι οικονομίες πάψουν να συρρικνώνονται, θα παραμείνουν αδύναμες. Η ιαπωνική εμπειρία του 1997, όπου η αύξηση της φορολογίας στην κατανάλωση πισωγύρισε εκ νέου την οικονομία στην ύφεση, μας θυμίζει ότι η στροφή στη δημοσιονομική αυστηρότητα είναι αντιπαραγωγική, ιδίως μετά από κατάρρευση του τραπεζικού τομέα. Αντί να περιορίσουν τα ελλείμματά τους τώρα, οι κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών πρέπει να δώσουν μια αξιόπιστη υπόσχεση ότι θα το κάνουν όταν οι οικονομίες τους ισχυροποιηθούν.
Ω Κύριε, δώσ’ μου σύνεση - αλλά όχι ακόμα
Αλλά πώς; Οι υποσχέσεις των πολιτικών από μόνες τους δεν αξίζουν και πολλά. Κάθε δέσμευση στην οικονομική σύνεση πρέπει να περιλαμβάνει ξεκάθαρες αρχές για τους τρόπους περιορισμού των ελλειμμάτων, νέους κανονισμούς για την ενίσχυση της προσήλωσης των πολιτικών στην οικονομική σύνεση, και ταχεία δράση με άμεση προώθηση δύσκολων πολιτικά μέτρων που θα αποδώσουν σημαντική εξοικονόμηση δημόσιων πόρων στο μέλλον δίχως να πλήξουν τη ζήτηση σήμερα. Τέτοιο μέτρο είναι η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης.
Σε γενικές γραμμές οι κυβερνήσεις πρέπει να υποσχεθούν ότι θα εξυγιάνουν τα δημόσια οικονομικά περιορίζοντας τις δαπάνες και όχι αυξάνοντας τη φορολογία. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ελάχιστα περιθώρια για αύξηση της φορολογίας. Σε αρκετές από αυτές, οι κυβερνήσεις συγκεντρώνουν το 40% του ΑΕΠ. Η φορολογική μεταρρύθμιση θα είναι αναγκαία - ιδίως σε χώρες όπως η Βρετανία και η Ιρλανδία που βασίστηκαν πάρα πολύ στα έσοδα από τις προβληματικές τώρα χρηματοπιστωτικές αγορές και τις φούσκες των κατοικιών. Ακόμα και στις ΗΠΑ, όπου τα φορολογικά έσοδα είναι κάτω από το 30% του ΑΕΠ, η αύξηση της φορολογίας δεν αποτελεί την καλύτερη απάντηση. Κι εκεί η προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στον περιορισμό των δαπανών, αν και σίγουρα υπάρχουν περιθώρια για μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα του φορολογικού συστήματος.
Το επόμενο βήμα είναι η ενίσχυση της αξιοπιστίας των αρχών αυτών με κανονισμούς και θεσμούς που θα ενισχύσουν την αποφασιστικότητα των αυριανών πολιτικών. Το Συντηρητικό Κόμμα της Βρετανίας πολύ σωστά θέλει να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη «Υπηρεσία για Υπεύθυνο Προϋπολογισμό», η οποία θα παρέχει αμερόληπτες εκτιμήσεις για τα κυβερνητικά σχέδια. Η Γερμανία εξετάζει το ενδεχόμενο υιοθέτησης μιας συνταγματικής μεταρρύθμισης που θα περιορίζει το δομικό έλλειμμά της σε 0,35% του ΑΕΠ από το 2016. Η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα θέλει να αναβιώσει τους κανονισμούς ελέγχου του ελλείμματος. Αυτοί οι περιορισμοί πρέπει να σχεδιαστούν προσεκτικά - της Γερμανίας μπορεί να αποδειχτεί υπερβολικά άκαμπτος. Αλλά η εμπειρία, από τη Χιλή έως την Ελβετία, μας δείχνει ότι οι σωστοί δημοσιονομικοί περιορισμοί μπορούν να μειώσουν τις σπατάλες.
Τίποτα δεν θα έστελνε πιο ισχυρό μήνυμα από τη λήψη των δύσκολων αποφάσεων σήμερα. Η προτεραιότητα είναι η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, που θα ενισχύσει τα φορολογικά έσοδα (καθώς ο κόσμος θα δουλεύει περισσότερα χρόνια) και θα περιορίσει το μελλοντικό κόστος για παροχή συντάξεων. Πολλές χώρες του πλούσιου κόσμου προχωρούν ήδη σε αυτό, αλλά πρέπει να προχωρήσουν πιο γρήγορα και πιο μακριά. Άλλος ένας πολύ σημαντικός στόχος είναι η υγειονομική περίθαλψη. Η Αμερική έχει το πιο σπάταλο σύστημα του κόσμου. Το δημοσιονομικό της μέλλον μπορεί να αλλάξει αν το Κογκρέσο εγκρίνει μεταρρυθμίσεις που θα αποδίδουν την έμφαση στον έλεγχο του κόστους όπως επίσης στην επέκταση της κάλυψης σε περισσότερα στρώματα του πληθυσμού, όπως σωστά επιδιώκει ο Μπάρακ Ομπάμα.
Όλα αυτά είναι υψηλής προτεραιότητας. Οι πολιτικοί δεν κατάφεραν να ελέγξουν το κόστος γήρανσης του πληθυσμού για πολλά χρόνια. Παραδόξως η χρηματοπιστωτική κρίση, με τη μεγάλη αύξηση του δημόσιου χρέους που επέφερε, ενισχύει τις πιθανότητές μας για ένα αποφασιστικό βήμα. Αν δεν το κάνουμε, άλλη μια οικονομική καταστροφή θα διαγραφεί στον ορίζοντα.
Από:makelio.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)